Post-Apokaliptik bilim kurgu

Hoşuma giden şeyleri hemen paylaşmayınca veya defterime not etmeyince unutup gidiyorum. İki gün önce şu blogtaki yazıyı okudum.

İnanılmaz etkileyici değil belki ama o an için hoşuma gitti. Çünkü bk okuyan bizler hep geride kalacağımızı ve yaşayacağımızı düşünürüz. Bu yazıda geride kalanın ben olamayabileceğini hissettim.

Az önce ise stumbleupon’la gelen bir sayfada aşağıdakini okudum.

But perhaps the sub-genre is best summed up by this quote from “The Manhattan Phone Book (Abridged)” by John Varley:

“We all love after-the-bomb stories. If we didn’t, why would there be so many of them? There’s something attractive about all those people being gone, about wandering in a depopulated world, scrounging cans of Campbell’s pork and beans, defending one’s family from marauders. Sure it’s horrible, sure we weep for all those dead people. But some secret part of us thinks it would be good to survive, to start over.

“Secretly, we know we’ll survive. All those other folks will die. That’s what after-the-bomb stories are all about.”

Bu John Varley denen amca da öyle böyle biri de değil yani, 3 Hugo’su, 2 Nebula’sı, 10 tane de Locus ödülü mevcutmuş. Açıkcası Locus ödülü nedir bilmiyordum, hemen Wiki’den baktım, Locus bir bk-fk dergisi imiş ve bu ödül de okuyucular tarafından veriliyormuş.