hüzün

evimizin önündeki kavşakta yol çalışması var. geçen gün bu yüzden eve gitmek için yolumu değiştirmek zorunda kaldım. ilkokulumun önünden geçtim. eskiden evden okula yürüdüğüm yollarda tekrar yürüdüm.birçok ev yıkılmış, bazılarının yerine yenileri yapılmış. köşedeki bakkal duruyor ama.okulu da yurt yapıyorlarmış şimdi.bahçe kapısının üstünde hanımeli duran iki katlı ev, bir de tahta perdeli ev yerinde duruyordu.tuhaf bir şekilde sevindim. aklıma yeni türkünün telli telli şarkısı geldi.

“biz büyüdük ve kirlendi dünya”.

ben çocukluğumu en çok ne zaman özlüyorum biliyor musunuz? akşam üzeri, güneş batmış, ışık azalmış, arkada akşam ezanı okunurken sokaklarda oynayan çocukları görünce.sanki içimden bir parça kopuyor. o günleri eksik yaşamışım gibi geliyor. garip bir duygu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir